Peu kan rijden als de malle

Peu kan rijden als de malle, maar plots is hij stilgevallen.
Reed en reed en reed, tot hij het niet meer deed.

Peu ging langs de Willemskade, voerde over groene paden.
Toerde vrolijk rond, want hij was nog gezond.
Peu kwam bij de klokkentoren, liet met trots zijn toeter horen.
Tufde in zijn sas, toen hij nog beter was.
Peu reed rond het boekenkerkje, reed ook langs een bloemenperkje.
Sjeesde door de stad, hij had nog niks gehad.
Peu bleef alsmaar rij’en rij’en, kon zijn passagiers verblij’en.
Kwam nog langs het plein, toen reed hij nog zo fijn. 

Peu leek niks te aan ontbreken, maar ineens bleef hij toch steken.
Daar onder de poort, gaf hij plots geen gehoor.
Peu bleek op zonder benzine, dus toen duwen met z’n tienen.
Door tot aan de tank, en weg weer in een wenk.

Gepubliceerd door

Vincent Zonder Klinkers

In de taal verdwaald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s